Wychwalając Maryję loretańskimi wersetami

(opracowanie : Krzysztof Jaworowski – POAK 28/03; Joanna Solak - DIAK)

Kyrie eleison, Christe eleison
(gr. eleison – zmiłuj się)
Kyrios u starożytnych Greków był tytułem najwyższego władcy – cesarza, króla, namiestnika. Septuaginta (grecki przekład Starego Testamentu) zarezerwowała ten tytuł wyłącznie dla Boga, Najwyższego Władcy nieba i ziemi. W  Imperium  Rzymskim prawa do tego tytułu rościł również cesarz, wychodząc z założenia, że należy mu się cześć boska.
Maryja Panna nazwała się w rozmowie z Aniołem Gabrielem „Służebnicą (niewolnicą) Pańską” choć była człowiekiem najpełniej obdarowanym łaską.  Ona wiedziała, że władać nie znaczy odbierać zaszczyty i hołdy... W Bożej ekonomii królować znaczy służyć! Servire Deo regnare est....

Święta Maryjo – Sancta Maria
Imię Najświętszej Panny – Maria, Maryja – wywodzi się od hebr. Miriam, aram. Mareia, którego źródłosłów znacz tyle, co „pani”. W średniowieczu mistycy tłumaczyli imię Maryja jako „Gwiazda Morza”.
Święto Imienia Maryi obchodzono w jednej diecezji hiszpańskiej już w XVI wieku. Sykstus V (1585-1590) zezwolił na jego obchód w całym Kościele. Innocenty XI (1676-1689) na pamiątkę zwycięstwa pod Wiedniem przeniósł je na niedzielę w oktawie Narodzenia NMP (08 września) a św. Pius X wyznaczył je na 12 września.
Kult Najświętszej Maryi Panny jest znany i żywy  w Kościele od początku Jego istnienia... Śpiewamy przecież: Jest jedno Imię, które wszystkie serca splata, to piękne imię i szczęśliwy kto je zna ....

Pełen tekst: Litania loretańska - maj 2004 (.doc, 442 kB)

Joomla templates by a4joomla