List Jego Świątobliwości Benedykta XVI na rozpoczęcie Roku Kapłańskiego z okazji 150. rocznicy "dies natalis" świętego proboszcza z Ars

Czytaj więcej...

PIUS XI

Encyklika

QUAS PRIMAS

do wszystkich Czcigodnych Braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszów, którzy pozostają w pokoju i jedności ze Stolicą Apostolską. O ustanowieniu święta Naszego Pana Jezusa Chrystusa Króla

 

 

TEKST:

 

Encyklika

QUAS PRIMAS

do wszystkich Czcigodnych Braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszów, którzy pozostają w pokoju i jedności ze Stolicą Apostolską. O ustanowieniu święta Naszego Pana Jezusa Chrystusa Króla


Czcigodni Bracia,
Pozdrowienie i błogosławieństwo Apostolskie!

W pierwszej Encyklice, wydanej na początku Naszego Pontyfikatu do wszystkich Biskupów, zastanawiając się nad najważniejszymi przyczynami nieszczęść i patrząc, jak te nieszczęścia ciężko przygniatają ludzi i jak ludzie z nimi się zmagają, nie tytko - jak wiadomo - zaznaczyliśmy otwarcie, że tego rodzaju wylew zła dlatego nawiedził świat cały, gdyż bardzo wielu usunęło Jezusa Chrystusa i Jego najświętsze prawo ze swych obyczajów, z życia prywatnego, rodzinnego i publicznego; lecz także wskazaliśmy, że nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego. Wzywając tedy do szukania pokoju Chrystusowego w Królestwie Chrystusowym, zapowiedzieliśmy, co zamierzamy uczynić, o ile Nam to będzie dane: mówiliśmy mianowicie, że w Królestwie Chrystusowym nie możemy skuteczniej przyczynić się do odnowienia i utrwalenia pokoju, jak przywracając panowanie Pana naszego. Tymczasem jaśniejszą nadzieję lepszych czasów obudził w Nas, czy to dopiero początkowy czy to już silniej rozbudzony zapał, jaki ogarnął narody dla Chrystusa i dla Jego Kościoła, tego jedynego sprawcy zbawienia; stąd też można było wnioskować, że przygotowuje się i dojrzewa powrót do posłuszeństwa u wielu z tych, którzy, wzgardziwszy panowaniem Odkupiciela, stali się wygnańcami z Jego Królestwa.
PIUS XI

ENCYKLIKA

NON ABBIAMO BISOGNO

 

TEKST:



Do czcigodnych bracia Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów i innych Ordynariuszów utrzymujących pokój i jedność ze Stolicą Apostolską. O Akcji Katolickiej.
Czcigodni Bracia
Pozdrowienie i Apostolskie Błogosławieństwo.

Nie mamy potrzeby zawiadamiać Was, Czcigodni Bracia, o wydarzeniach, jakie w ostatnich czasach miały miejsce w Naszej Rzymskiej Siedzibie Biskupiej i w całych Włoszech, to znaczy na terenie Naszego Prymasowskiego dominium, wydarzeniach, które odbiły się rozległym i głębokim echem, w całym świecie, szczególnie odczutym we wszystkich razem i każdej oddzielnie diecezjach Włoch i świata katolickiego. Streszczają się one w niewielu, lecz bardzo smutnych słowach: usiłowano śmiertelnie ugodzić w to, co było i zawsze będzie najdroższym Naszemu sercu Ojca i Pasterza dusz... A możemy przecież, a nawet musimy dodać: "e il modo ancor m`offende" - i sposób także nasz obraża. Wobec tych wydarzeń i pod ich naciskiem za potrzebę i obowiązek uważamy zwrócić się do Was i jakby w duchu przyjść do każdego z Was, Czcigodni Bracia, przede wszystkim dla wypełnienia poważnego i pilnego już obowiązku braterskiej wdzięczności; na drugim miejscu dla zadośćuczynienia nie mniej poważnemu i pilnemu obowiązkowi obrony prawdy i sprawiedliwości w materii, która, dotycząc życiowych interesów i praw Kościoła Świętego, dotyczy także Was wszystkich razem i każdego z osobna tam wszędzie, gdzie, dla uregulowania jej wespół z Nami, postawi? Was Duch Święty; na trzecim miejscu chcemy przedstawić Wam te wnioski i myśli, jakie owe wydarzenia zdają się Nam narzucać; na czwartym miejscu chcemy zwierzyć się Wam z Naszych trosk co do przyszłości i na koniec zapraszamy Was do podzielenia Naszych nadziei i modlitw z Nami i Światem katolickim o ich spełnienie.
PENITENCJARIA APOSTOLSKA  
Prot. N. 4/02/1

ODPUST ZWIĄZANY Z KORONKĄ DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

Ojcze Święty Józef Glemp, Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego, Arcybiskup Metropolita Warszawski, Prymas Polski i Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski w imieniu biskupów zebranych na 315. Zebraniu Plenarnym tej Konferencji w mieście Częstochowa w dniach 29 i 30 listopada 2001 r. z serca wyraża Waszej Świątobliwości gorące uczucia czci i uległości, zarówno własne, jak i wszystkich biskupów polskich i cząstki ludu Bożego powierzonej ich pieczy, i pokornie prosi, by został udzielony dar odpustu odmawiającym pobożnie modlitwę, zwaną Koronką do Miłosierdzia Bożego.

Czytaj więcej...

Jan Paweł II

 

Szkoła duchowości i apostolatu dla wiernych świeckich

Przesłanie papieskie do uczestników Nadzwyczajnego Zgromadzenia Włoskiej Akcji Katolickiej

 

 

TEKST:



W dniach 12-14 września 2003 r. odbywało się w Rzymie Nadzwyczajne Zgromadzenie Włoskiej Akcji Katolickiej, poświęcone rewizji statutów stowarzyszenia. W spotkaniu uczestniczyło 800 delegatów z całego kraju. W przesłaniu skierowanym do zgromadzonych Jan Paweł II podkreślił, że Kościół potrzebuje wiernych świeckich, którzy w «Akcji Katolickiej znaleźli szkołę świętości i dzięki niej nauczyli się wprowadzać w życie radykalne przesłanie Ewangelii».

Drodzy Uczestnicy Nadzwyczajnego Zgromadzenia Włoskiej Akcji Katolickiej!

1. Z radością i serdecznie pozdrawiam was wszystkich, drodzy Bracia i Siostry, zebrani w Rzymie na nadzwyczajnym zgromadzeniu waszego stowarzyszenia, obradującym na temat: «Historia staje się proroctwem». Szczególnie serdeczne pozdrowienia kieruję do asystenta generalnego bpa Francesca Lambiasiego oraz do przewodniczącej krajowej pani Paoli Bignardi.
     PAWEŁ VI

LIST APOSTOLSKI

DO KARDYNAŁA MAURICE ROY

OCTOGESIMA ADVENIENS


Do Ks. Kardynała Maurice Roy przewodniczącego Rady Do Spraw Świeckich i Papieskiej Komisji "Iustitia et Pax" z okazji 80 rocznicy ogłoszenia encykliki "Rerum novarum".

Do Czcigodnego Brata Naszego Maurice Roy Kardynała Świętego Kościoła Rzymskiego, Przewodniczącego Rady do spraw Świeckich i Papieskiej Komisji "Iustitia et Pax".
Przesyłamy Ci, Czcigodny Nasz Bracie, pozdrowienia i apostolskie błogosławieństwo.

 

TEKST:

 

l. (Wprowadzenie) Osiemdziesiąta rocznica ogłoszenia encykliki Rerum novarum, której treść wciąż pobudza do działania na rzecz sprawiedliwości społecznej, skłania Nas do podjęcia na nowo i kontynuowania nauczania Naszych Poprzedników ogłaszając normy i zalecenia, których wymagają potrzeby zmieniającego się ustawicznie świata. Kościół bowiem wędruje wraz z ludzkością i dzieli jej losy w ciągu dziejów. Głosząc ludziom Dobrą Nowinę miłości Bożej i Zbawienia w Chrystusie, Kościół oświeca ich działalność światłem Ewangelii i w ten sposób pomaga im wypełniać Boży plan miłości oraz osiągać pełnię swych dążeń.

LIST APOSTOLSKI DOMINICAE CENAE


OJCA ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II DO WSZYSTKICH BISKUPÓW KOŚCIOŁA O TAJEMNICY I KULCIE EUCHARYSTII


TEKST:



Spis treści:
  • I   TAJEMNICA EUCHARYSTYCZNA W ŻYCIU KOŚCIOŁA I KAPŁANA
  • II   ŚWIĘTOŚĆ EUCHARYSTII I OFIARY
  • III   DWA STOŁY PAŃSKIE I DOBRO WSPÓLNE KOŚCIOŁA
  • ZAKOŃCZENIE
  • Przypisy


Czcigodni i Umiłowani moi Bracia!

1. Także w tym roku na Wielki Czwartek kieruję do Was list, który pozostaje w bliskim związku z tym, jaki otrzymaliście z tej samej okazji, w ubiegłym roku razem z Listem do Kapłanów. Pragnę więc naprzód serdecznie Wam podziękować za to, że oba owe poprzednie listy przyjęliście w duchu tej jedności, jaką Pan postanowił pomiędzy nami, a także za to, że przekazaliście Waszym Prezbyterium myśli, jakie pragnąłem wypowiedzieć na początku mojego pontyfikatu. Najczęściej czyniliście to właśnie podczas porannej Liturgii eucharystycznej Wielkiego Czwartku, odnawiając wraz ze swymi Kapłanami przyrzeczenia i zobowiązania podjęte w czasie święceń. Wielu z Was, Czcigodni i Drodzy Bracia, zawiadomiło mnie o tym z kolei, dodając od siebie również słowa podziękowania, a często przekazując podobne słowa od swego Prezbyterium. Wielu także Kapłanów dało wyraz swej radości, zarówno z uwagi na podniosły i przejmujący charakter Wielkiego Czwartku jako dorocznego "święta Kapłanów", jak też z uwagi na znaczenie spraw poruszonych w liście do nich. Owe odpowiedzi stanowią obfity zbiór, który pozwala nam raz jeszcze przekonać się o tym, jak bliska jest dla ogromnej większości Prezbyterium Kościoła powszechnego ta droga życia kapłańskiego, jaką tenże Kościół kroczy od wielu stuleci. Jak jest przez nich umiłowana i jak ceniona. Jak bardzo pragną kroczyć nią dalej. Wypada mi w tym miejscu dodać, że w Liście do Kapłanów znalazły oddźwięk niektóre tylko sprawy, co zostało zresztą wyraźnie stwierdzone na samym początku. 1 Został też uwydatniony w sposób szczególny duszpasterski charakter posługiwania kapłańskiego, co bynajmniej nie oznacza pominięcia pewnych grup Kapłanów nie związanych bezpośrednio z działalnością duszpasterską. Odwołuję się w tej sprawie raz jeszcze do magisterium Soboru Watykańskiego II, a także do wypowiedzi Synodu Biskupów z 1971 r. Duszpasterski charakter posługiwania nie przestaje towarzyszyć życiu każdego Kapłana, nawet wówczas, gdy zadania, jakie na co dzień spełnia, nie są wprost duszpasterskie. W tym znaczeniu wielkoczwartkowy List do Kapłanów był zaadresowany do wszystkich, nikogo nie pomijał, choć równocześnie, jak powiedziałem, nie poruszał wszystkich spraw z życia i działalności Kapłanów. Wyjaśnienie tej sprawy na początku niniejszego listu uważam za rzecz celową i pożyteczną.
Jan Paweł II

LIST APOSTOLSKI

DIES DOMINI

Do Biskupów, Kapłanów i Wiernych o świętowaniu niedzieli



Spis treści
  • Rozdział I: Dies Domini - Świętowanie dzieła Stwórcy
  • Rozdział II: Dies Christi - Dzień Zmartwychwstałego Pana i daru Ducha Świętego
  • Rozdział III: Dies Ecclesiae - Zgromadzenie eucharystyczne sercem niedzieli
  • Rozdział IV: Dies Hominis - Niedziela dniem radości, odpoczynku i solidarności
  • Rozdział V: Dies Dierum - Niedziela jako święto nadrzędne, objawiające sens czasu
  • Zakończenie


Czcigodni Bracia w biskupstwie i kapłaństwie,

Drodzy Bracia i Siostry!

1. Dzień Pański — jak nazywano niedzielę już w czasach apostolskich1 — cieszył się zawsze w dziejach Kościoła szczególnym poważaniem ze względu na swą ścisłą więź z samą istotą chrześcijańskiego misterium. W rytmie tygodnia, wyznaczającym upływ czasu, niedziela przypomina bowiem dzień zmartwychwstania Chrystusa. Jest Paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenia i początek «nowego stworzenia» (por. 2 Kor 5, 17). Jest dniem, w którym z uwielbieniem i wdzięcznością wspominamy pierwszy dzień istnienia świata, a zarazem zapowiedzią «dnia ostatniego», oczekiwanego z żywą nadzieją, w którym Chrystus przyjdzie w chwale (por. Dz 1, 11; 1 Tes 4, 13-17) i Bóg «uczyni wszystko nowe» (por. Ap 21, 5).

 

TEKST:

Joomla templates by a4joomla